Leniwiec gra melodyjną, czadową mieszankę punk-rocka, reggae i ska wzbogaconą dźwiękami saksofonu, akordeonu i puzonu. Dochodzą do tego zazwyczaj zaangażowane i polityczne, ale czasem też zupełnie niepoważne, teksty. Muzyka w ich wykonaniu to nie tylko mocne hasła o sprawach, które uważają za słuszne i ważne, ale też zabawa, dowcip i humor.

W maju 2001 po sześciu latach działalności ukazała się debiutancka płyta zespołu zatytułowana: „Z tarczą lub na tarczy”. Po wysłuchaniu tego materiału Jurek Owsiak zaprosił Leniwca na Przystanek Woodstock. Występ na tym festiwalu był dla muzyków wydarzeniem niezapomnianym, jednak muzycy Leniwca ciepło wspominają chyba wszystkie koncerty, nawet te małe, zwłaszcza w miejscach tak dziwnych jak więzienie, basen miejski, tama przeciwpowodziowa czy dyskoteka z rurką do striptizu na środku sceny.

Od występu na Przystanku Woodstock i wydania pierwszego materiału działalność Leniwca nabrała dużego tempa. Zespół zagrał prawie 700 koncertów w 9 krajach, grając z największymi gwiazdami i legendami sceny punk-rockowej: The Exploited, GBH, Asta Kask, Wasted, NVU, Oi Polloi, Zemezluc, La Fraction, Shelter, Lama. Zespół jest zapraszany na największe festiwale punk-rockowe w Europie: Puntala (Finlandia), Antifest (Czechy), Punk am Ring (Niemcy).

W latach 2003 i 2004 ukazały się kolejne płyty „Uprzedzenia” i „Crazy Bros”. Ta ostatnia ukazała się także w Czechach. Utwory Leniwca znalazły się też na ponad trzydziestu składankach (również zagranicznych).

Rok 2008 i 2009 to, kultowa wśród miłośników alternatywnych brzmień, trasa Punky Reggae Live. Wraz z grupami Farben Lehre, Koniec Świata i Tabu zespół Leniwiec gra prawie 50 koncertów w największych miastach w Polsce.

W marcu 2008 ukazała się płyta „Reklamy na niebie”. Płycie towarzyszył teledysk „PiekłoNiebo”.

W lutym 2011 nakładem Mystic Production ukazuje się płyta „Droga”. W dalszym ciągu jest to pozytywne granie w klimatach punk, reggae i ska, jednak zespół potrafi zaskoczyć słuchaczy. Niespodzianką na pewno jest nowe, pełne energii brzmienie, wzbogacone o kobiecy wokal, gitarę solową, saksofon i trąbkę. Jednak to nie koniec niespodzianek - oprócz typowych dla tego zespołu klimatów punk-reggae-ska na płycie można usłyszeć mocne wpływy muzyki folkowej. To zaskakujące i odważne połączenie punkrocka i folku świetnie sprawdza się na koncertach Leniwca, a muzykom udało się przenieść sceniczną energię na studyjną płytę. Płycie towarzyszą teledysk „Droga” (gościnnie wystąpił w nim znany kabareciarz Jacek Ziobro) oraz „Helena”.

Szósty studyjny to "Rozpaczliwie wolny – Piosenki Edwarda Stachury". Tym razem muzycy jeleniogórskiej formacji postanowili zaskoczyć odbiorców i zmierzyć się z poezją Edwarda Stachury. Twórczość tego wybitnego artysty zainspirowała zespół do stworzenia muzyki o niezwykle bogatej stylistyce, odmiennej jednak od popularnych aranżacji liryki Stachury, dostępnych na polskim rynku muzycznym. Na płycie znajdują się zarówno mocne, rockowe utwory (Introit), jak i folkowe ballady (Opadły mgły, wstaje nowy dzień) Usłyszeć można także typowe i sprawdzone dla Leniwca style, czyli punk-rock (Piosenka dla zapowietrzonego), Reggae (Confiteor) i Ska (Nie rozdziobią nas kruki). Wszystko razem stanowi świetną mieszankę, chwilami czadową i przebojową, czasem skoczną i bujającą, a momentami nastrojową i refleksyjną. Wartość całego przedsięwzięcia podnosi udział znanych gości. Zespół wsparli m.in. Robert Szymański (Sex Bomba), Dominik „Harry” Pyrzyna (The Analogs), Jacek „Dżeki" Stęszewski (Koniec Świata), Łukasz „Zielony” Zieliński (Virgin Snatch) i Marta „Nadia” Adamowicz (Naaman). Całość dopełniły fotografie znanego artysty, Leszka Paradowskiego, które wspaniale współgrają z muzyką i zarazem świetnie oddają ducha poezji Stachury. Premiera płyty - maj 2013